Όταν ο Αλέκος Σακελλάριος έκανε ταινία το φίλο μου το Λευτεράκη , η μεγάλη επιτυχια στο σενάριο του αξέχαστου αυτού έργου ήταν η εφερευση του φανταστικού φίλου , που κάλυπτε τις απιστίες του πρωταγωνιστή .
Ο φίλος ο Λευτεράκης από τη Πάτρα που τον κάλεσε , ηταν η δεύτερη η τριτη είδηση ( για ξεκάρφωμα ) που ανακοίνωνε ο συζυγος οταν γύρναγε από τη δουλειά , ώστε να εξασφαλίσει το διήμερο σκασιαρχείο . Στο διάλειμμα για διαφημίσεις μπορείς να ακούσεις το σποτάκι των ειδήσεων και αν προσέξεις , δεύτερο τρίτο θέμα μπορεί να είναι ότι βρέθηκε το φάρμακο ( για οποια νόσο θέλετε συμπληρώνετε , καρκίνο , διαβήτη, σκλήρυνση κατα πλάκας κλπ ) .
Δε μπορεί παρά όλοι μας να ευχόμαστε να βρεθούν αυτά τα φάρμακα , αλλά πολλές φορές ακουγοντας τις ειδήσεις αισθάνομαι ότι συνεχίζω να βλέπω το φίλο μου το λευτερακη .
Τι εννοώ ; ένας πηχαίος τίτλος μπορεί να μου αυξήσει τη τηλεθέαση , αλλά πάντα πρέπει να σκεφτόμαστε ότι υπάρχουν άνθρωποι που πάσχουν από σοβαρά νοσήματα και πρέπει να προσέχουμε αυτό που λέμε να είναι αντίστοιχο με αυτό που ισχύει ακριβώς .
Δε λέμε ότι όλα είναι ψέμματα , πολλά ρεπορτάζ είναι σωστά , αλλά πολλές φορές φάρμακα που είναι ακόμη υπό δοκιμή , βαφτίζονται ως σωτήρια , χωρίς να έχουν αποδείξει ακόμη την αξία και την ασφάλεια τους . Όταν διάλεξε ο Σακελλάριος το όνομα Λευτεράκης , μαντεύω -και ας κάνω λάθος - ότι είχε σχέση με την ελευθερία που πίστευε ότι είχε ο σκανδαλιάρης σύζυγος τα παράνομα διημερα ( για αυτό λευτερακης και όχι λευτερης ) .Και όταν ο φίλος μου ο Λευτεράκης είναι τα φάρμακα που μπορεί και να κυκλοφορήσουν , αλλά μπορεί και όχι , ανακοινώνονται ομως στις ειδησεις λες και πας στο φαρμακειο και τα αγοράζεις τώρα , η ελευθερία που πιστεύω ότι έχω είναι το τηλεκοντρόλ μου , που το έχω βαφτίσει Λευτέρη , γιατί πάνω δεξιά εχει μια επιλογή που την πατας και κλείνει η τηλεόραση .
Καθηγητής muller ( από άλλη ταινία είναι αυτό ).